سلام دوست من آمریکا

سلام دوست من،آمریکا!
امیدوارم که حالَت خوب باشد و غصه ای نداشته باشی.اگر جویای احوال ما هستی،همه خوبیم، به غیر از فراق یار مهربان.
خبر دارم که دوست داری پیش ما بیایی و با آمدنت یکباره ما را ذوق زده کنی و درد و غصه ها را از دلهای غمزدهٔ ما دور کنی.
شنیده ام که «آبراهام لینکن» را پر از گندم و برنج کرده ای و دلارهای امانتی مان را نیز در هواپیما ها بسته بسته کرده ای و منتظر فرصت مناسب هستی تا از هر سوراخ سمبه ای که شده بر سرمان فرود آوری و درد و محنت را از ما برهانی!
راستی، اینجا چقدر، پشت سرت چرت و پرت می گویند و از تو غول بی شاخ و دم ساخته اند.
من که می دانم آن سرخ پوست های نمک به حرام و قدر نشناسِ وابسته به «کا گِ بِ» چقدر در حقت ظلم کردند و رسما برای شوروی جاسوسی می کردند.
مثلِ آن نکبت های ویتنامی که به یک وجب زمین خدا چسبیده بودند و ول کن هم نبودند.
من می دانم که چقدر مهربانانه دو اسباب بازیِ ناز نازی را برای بچه های ژاپنی فرستاده بودی و آن کودن ها بلد نبودند از آن استفاده کنند و منفجرش کردند!
افغان ها را نیز،بزرگوارانه بر بال هواپیما سوار می کردی و کارتون هشتاد روز دور دنیا را برایشان پخش می کردی.
شاید کسی خبر نداشته باشد اما من که می دانم ناوِ « یو اس اس وینسنس» را فقط و فقط برای رضای خدا بر خلیج فارس فرستاده بودی تا یک زمان هواپیماهای مسافربری مسیر را اشتباه نروند و سر از ناکجاآباد، در نیاورند…
بگذریم،مَخلص کلام، همه مشتاق دیدار تو هستیم
اگر جویای احوال رفقای شفیقت هستی همه خوب و سر حال هستند. فقط دستشان بند است. هم بند است و هم تیغ های تیزی در دست دارند که بالای سرِ من می چرخانند و به همین خاطر است که نمی توانند این عریضه را برایت بنویسند و من مجبور شده ام از جانب این عزیزان دل انگیز، برایت نامهٔ فدایت شوم بنویسم.
بالآخره، نمک در نمکدان شوری ندارد.. دل من طاقت دوری ندارد
دوستدارت، به غیر از من!
https://eitaa.com/pedram_akbari
#پدرام_اکبری
#نطنز