قالب شعر: شعر نیمایی

خود و هرچه مانده بود و
به تو و خدا سپردم

غم عشق سینه سرخ‌ و
به سر جدا سپردم

متعلق‌ان به حسرت
نفسای بی قراری

قفس پرنده ها رو
به دعای غنچه بردم

لب گفته های در دل
به تفألی گزیدم

نم چشمه های شعر و
به هوای تشنه بردم