قالب شعر: شعر سپید

– زبان زنده میدانی؟-

همه ام خود بودم

– خود گمانم چه رسد به انتظارم

– دیگرم نیست کنارم

– همگان فکر و خیالم

– باورم بود گمانت به گمانم

– ایمانم چه شد را نمیدانم

-دیگر عاشق نیستم حتی

– خوب میدانم

– چه گمان بود ندانم

– نادانم

– ای مرگ تو تنها ماندی

– تو مرا میدانی؟