قالب شعر: شعر سپید

نخستین ندا
آغشته به رنگهای گرم و پاییزی
روی برگهای تاکستان می درخشد
چون دانه های خورشید ، خالص و ناب
می دانم زودگذرند
اما این همه است
همچون لحظه های عمر که زودگذرند
و شبانه پر میکشند از دور
آن زمان که
هر لحظه را بوده ایم
کلمه و معنی را ؛
بین تابستان و پاییز
در شعری که می وزد
با زبان آتش
بر دیده ی تر
خبر پایان و آغاز جهان