قالب شعر: غزل

نامه ای بر پرده می گوید سخن
نافه ای در گلّه می بوید ختن

باده ای از آسیاب افکنده نی
ناله می جوشد ز هر دم لاله می روید چمن

کاسه مست افتاده می آلوده سر
بی خبر بر خاک تربت دیده می شوید بدن

در دیار کولیان نام آشنا آواره ایست
خانه ای بر دوش همی در خانه می جوید وطن