قالب شعر: تک بیت

دستان ما بیکار اگر مانند

اسباب بازی های شیطان اند

خوکان روزگار که پرواز می کنند

از سوی دمّ خویش شوند از زمین بلند

گربه و سگ چون که در آمیزش اند

گاز می گیرند و چنگی می کشند

عیب های ثروتمند

حسن های وی هستند

تا زمان رسیدن علف است

ای بسا ماده گاو ما تلف است

این کلام بیوه زن باشد که گفت:

کار خود را کن، نزن هی لاس مفت

قرض ده تا به درآید از دست

روش بازی خل ها این است

خنگ ها نیز چو عاقل هایند

تا زمانی که دهان بگشایند

آن زمانی که تو شنگولی و مست

وعظ کردن عملی پرخطر است

هست سالم ترین غذا آنی

که به خرج کسی بلمبانی

زور بی خود بزنی، زحمت بی خود بکشی

گاوه رو قورت بدی و سر دمش خفه شی

هر کسی شر او به خویش رسید

خیری از وی کسی نخواهد دید

زمانی که سری روی تنت نیست

دگر هنگام سر خم کردنت نیست

دخترانی که ماه رخسارند

کیف با خویش برنمی دارند

چنین اندیشه ای هر مادری راست

که قطعاً جوجه غازش قوی زیباست

نیست در بین نه و آرۀ زن

جای انداختن یک سوزن

تا زنان یک چیز را طالب شوند

واجب است آن چیز را صاحب شوند

چو یک پیرزن گرم قر دادنی است

چنین صحنه ای بازی بچه نیست

گرگ وقتی که بخواهد بره را با خود برد

می تواند تا برای آن دلیلی آورد

هر کس که زندگی بکند با فقط امید

در آخر از گرسنگی او می شود شهید

هر کسی هیچ نکارد

کنگر خر عمل آرد

هم تو مغروری و هم من مغرور

آشغالا رو بریزه کی دور؟

جکی که اهل هر شغلی و کاری است

و توی هیچ یک هم اوستا نیست

بی گمان آشپز ناشی و بسیار بدی است

گر به لیسیدن انگشت خودش قادر نیست

هرکجایی رییس بسیار است

حاصلش نیز کم ترین کار است