عسل بانو! چه طعمی دارد این عشق؟

به نام حضرت عشق

۲۰ دوبیتی:

۱

تو وُ، حالِ پُر از: احساسِ مبهم

تمامِ لحظه‌هایت، غرقِ ماتم

عسل بانو! چه طعمی دارد این عشق

که با دل می‌چشی آن را، دمادم؟

زهرا حکیمی بافقی (الف_احساس)

۲

درونِ سینه حسّی، ناب دارم

دلی، سرگشته‌وُ، بی‌تاب دارم

به رویای رسیدن، تا گلِ عشق

دمادم دیده‌ای، بی‌خواب دارم

زهرا حکیمی بافقی (الف_احساس)

۳

وجودم، با تو سرشار از: وفا شد

سراسر، شور و دنیای صفا شد

به باغِ جان، شکفته، نوگُلِ عشق

و احساسم، به مِهرت، مبتلا شد

زهرا حکیمی بافقی (الف_احساس)

۴

شده، کارِ دل از: احساس، گفتن

به مژگان، گوهری، از مِهر، سفتن

روان شد هر زمان، باغِ روانم

به دنبالِ گلِ از نو، شکفتن

زهرا حکیمی بافقی (الف_احساس)

۵

حریرِ دامنت را دوست دارم

گلستانِ تنت را دوست دارم

میانِ باغِ رویاییِ احساس

ترنّم کردنت را دوست دارم

زهرا حکیمی بافقی (الف_احساس)

۶

گلِ پیراهنت را دوست دارم

لب‌و، عطر تنت را دوست دارم

در اوجِ لحظه‌های گرم احساس

تبِ بوسیدنت را دوست دارم

زهرا حکیمی بافقی (الف_احساس)

۷

گلم! نقشِ دلِ پیراهنم باش

مثالِ گل‌حریری بر تنم باش

ببر من را به قلبِ باغِ احساس

به فکرِ دم به دم، بوسیدنم باش

زهرا حکیمی بافقی (الف_احساس)

۸

گلِ حالِ نهان، زیباست با تو

دلم سرشار، از رویاست با تو

در اوجِ فصل‌های خشکِ احساس

درونم چشمه‌ای، جوشاست با تو

زهرا حکیمی بافقی (الف_احساس)

۹

به هنگام نبودت، اوج سرماست

تمام لحظه‌های جان، جگرساست

ولی وقتی کنارم هستی ای دوست

دمای نبضِ احساسم چه بالاست

زهرا حکیمی بافقی (الف_احساس)

۱۰

تپش‌های جنون را می‌شمارم

عطشناکیِ دل را می‌نگارم

برای بودنت در لحظه‌ی حس

دلم را دستِ قلبت می‌سپارم

زهرا حکیمی بافقی (الف_احساس)

۱۱

دلم راز مگوی تازه دارد

به «تو»، احساسِ بی‌اندازه دارد

به هم ریزد، اگر رویای قلبت

نخور غم؛ شهرِ دل، صد سازه دارد

زهرا حکیمی بافقی (الف_احساس)

۱۲

در آغوشت بیارامم چه زیباست

برایم ناکجایش قدّ رویاست

در آن شورش‌ترین، احساسِ نابی

برای باور قلبم مهیّاست

زهرا حکیمی بافقی (الف_احساس)

۱۳

دلم، نازک‌تر از: مینای کاشی

هوایت می‌کنم وقتی نباشی

تو می‌دانی که حالم با تو خوب‌ست

بپا حسّ مرا از هم نپاشی

زهرا حکیمی بافقی (الف_احساس)

۱۴

پر از: احساسِ عشق‌ست‌این روانم

به جز مهر و، وفا چیزی ندانم

درونِ لحظه‌های انتظارم

فقط نام تو شد وردِ زبانم

زهرا حکیمی بافقی (الف_احساس)

۱۵

چو موجی، از محبّت‌ها، بجوشی

برای مِهرورزیدن، بکوشی

چو اقیانوسِ احساسی که هر دم

زِ روی مهربانی، می‌خروشی

زهرا حکیمی بافقی (الف_احساس)

۱۶

عزیزم! عشقِ من! احساسِ جانم!

صفای لحظه‌هایی؛ مهربانم!

بمان در شورشِ دریای قلبم؛

که با «تو» شعرِ خوشبختی بخوانم!

زهرا حکیمی بافقی (الف_احساس)

۱۷

نهانِ جان، شده، قاموسِ احساس

بخوان آن را کمی، با قلبِ حسّاس

پسندیدی، اگر، گل‌واژه‌ای را

از آن، شادی نما؛ چون دشتِ ریواس*

* خاصیتِ «ریواس»، فرح‌بخشی است.

۱۸

اگر شعرم، تبِ احساس دارد،

شمیمش، شمّه‌ای، از یاس دارد،

به عشقِ توست؛ آقای فرامهر!

دمت، آرامشِ ریواس دارد

زهرا حکیمی بافقی (الف_احساس)

۱۹

تو که: شعری، شررباری؛ سراپا

پر از حسّی؛ صفا داری؛ سراپا

برای وسعتِ یک «آسمان»، عشق

شکوهِ مِهررخساری؛ سراپا

زهرا حکیمی بافقی (الف_احساس)

۲۰

زبانِ مادری شیرین و ناز است

و گویای محبّت‌ها و راز است

بیا؛ احساسِ خود را باز گو؛ چون:

مسیرِ گفتگویش، بازِ باز است!

زهرا حکیمی بافقی (الف_احساس)

خوانش مهرانگیزتان را سپاس!