قالب شعر: شعر سپید

به نام یگانه‌ی مهرآفرین

از خاک‌ آمد

آدمی که خود را

به آب و آتش می‌زند

تا حسّ عشق‌ورزی‌اش

با هیچ بادی

بر خاک نیفتد!

زهرا حکیمی بافقی

کتاب گل‌های سپید دشت احساس

* پ.‌ ن:

علاوه بر آرایه‌ی واج‌آرایی، بارزترین آرایه‌های ادبی سپید کوتاه فراروی؛ عبارتند از:

. کاربرد آرایه‌ی ادبی تلمیح (آفرینش انسان از خاک)

. کاربرد آرایه‌ی ادبی کنایه («خود را به آب و آتش زدن» و نیز «بر خاک افتادن»)

. کاربرد آرایه‌ی ادبی مجاز (باد: مجازا سختی و گرفتاری)

. کاربرد توامان آرایه‌های ادبی تضاد و مراعات نظیر (ذکر عناصر چهارگانه؛ چهار آخشیج: «آب»، «باد»، «خاک» و «آتش»)؛ البته واژگان یادشده چنان که اشاره شد، به گونه‌ی کنایه و یا مجاز کاربرد یافته‌اند.

. آرایه‌ی ادبی تصدیر («ردالعجز علی الصّدر»؛ «بازبردن انجام به آغاز») آرایه‌ی یادشده، در چگونگی کاربرد واژه‌ی «خاک» نمود یافته است؛ که در سرآغاز کوتاه‌سپید جاری آمده و در پایان آن نیز، تکرار شده‌است.

*…*…*…*…*…*…*…*…*…*…*

خوانش مهرانگیزتان را سپاس!

ردّ قلمتان ماندگار بر دفترِ مهرِ روزگار!