قالب شعر: غزل

وقتی که از حال‌و، هوایت، گفت‌وگو دارم

بارانِ ابرِ مهربانی، آرِزو دارم

از باغِ عشقت می‌شوم هردم شکوفا وُ

در دستِ احساسم، گُلی خوش‌رنگ و بو دارم

دنیای فردای من از: «تو» شوق می‌گیرد

در صبحِ امّیدم زِ «تو» روزی، نکو دارم

با «تو» بهاران می‌شود پُرشور و پُر،احساس

بی‌ «تو» دلی پژمرده‌و، بی‌رنگ و رو دارم

شورِ شرابِ عشق را با «تو» بنوشد دل

بی‌ «تو» ولی خونابه‌ی غم در سبو دارم

با من بمان؛ ای عشقِ نابِ لحظه‌های جان!

زیرا که با «تو» حال و روزی بس نکو دارم

زهرا حکیمی بافقی، کتاب آوای احساس.