قالب شعر: {قالب شعر:35}

در ماورایم خفته بس بغضِ غم‌آورد

دنیای جانم گشته درگیرِ تبِ درد

.

از من شدی دور و، درونِ بسترِ مِهر

بی‌تابیِ جانم، تو را باز آرزو کرد

.

بودی ستاره، در دلِ شب‌هایم اینک

گردیده‌ام، از دوری‌اَت تنهای شبگرد

.

همچون سهیلی رفته‌ای، از آسمانم

دل ماند اسیرِ روزگارِ سرد و نامرد

.

از بس که مخفی گشته‌ای، از دیدگانم

رخسارِ قلبم گشته بی تو؛ چون گلی زرد

.

دل با تمامِ عاطفه، می‌خواندت؛ یار

برگرد سوی حسّ قلبِ زار؛ برگرد

.

برگرد و از نو کن شکوفا باورم را

با التهابِ بوسه‌هایی سرخ؛ چون وَرد

زهرا حکیمی بافقی (الف-احساس)