قالب شعر: مثنوی

به نام خدای شهیدان

.

شعری از کتاب ققنوس احساس تقدیم به روانِ شهیدِ آتش‌نشان، بهنام میرزاخانی:

.

مردی از جنسِ صفا؛ بی‌ادعا

موجِ احساسش پُر از مِهرِ خدا

.

سینه‌اَش، دریای موّاجِ سرور

پُرتب از موجِ شرف بود و، غرور

.

شورِ قلبِ مهرَبانش، درد بود

واقعا، احساسِ نابش، مرد بود

.

جنسِ جانش، ماه بود و، روشنی

فارغ از هرگونه حرف از خودزنی

.

رفت در «آتش» بدونِ ادعا

تا رهانَد، مردمان را از بلا

.

همچو ققنوسی شد و، خاکسترش

شد نشانِ جاودانِ پیکرش

.

نام او بهنام بوده‌ست‌از نخست

کامِ او بهکام بوده‌ست‌از نخست

.

شغلِ خوبش بوده‌اَست آتش‌نِشان

روح پاکش جاریِ هفت آسِمان

.

با دمای مِهرِ قلبی، آتشین

شد شهیدی جاودان، در راهِ دین

.

جاودان شد تا ابد نامِ گلش

جاودان شد تا ابد کامِ دلش

.

سفره‌ی حق، بهرِ او، گسترده باد!

در جوارِ رحمتش، پرورده باد!

زهرا حکیمی بافقی (الف‌احساس)