قالب شعر: شعر نیمایی
پراکنده شده، اجزای قلبِ من
دمادم؛ هر کجا؛ دامن به دامن
میانِ تکّههای قلبِ چون پازل
تویی زیباترین احساسِ سرخِ دل
و با «تو»، جمع میگردد
بسی دلگرم میگردد
پریشانحالیِ موجِ دلی، پُردرد
پُر از رگبارِ بغضی، سرد
زهرا حکیمی بافقی (کتاب ترنّم احساس)