قالب شعر: غزل

به نام یگانه‌ی مهرآفرین

.

چقدر این جان، جنونش را بکارد

و هی بارانِ اشکش را ببارد

. 

کمی، ای‌کاشکی که: باورت بود

نفَس بی تو، دمِ غم می‌شمارد

. 

به نبضِ دفترِ رویای احساس

دلم هر دم، تبِ غم می‌نگارد

. 

میانِ لحظه‌های محضِ غم‌ها

خودش را دستِ ماتم می‌سپارد

 .

نبودن‌های تو، دلخواهِ دل نیست

تمامم بودنت را دوست دارد

 .

ولی، این دردِ دل‌ها را چه سود است

زمانی که: زمان، جز غم نیارد

. 

سکوتم بهتر از، دریای غوغاست

دلم باید غمش، در خود گذارد

. 

شاعر: زهرا حکیمی بافقی 

الف_احساس

*…*…*…*…*…*…*…*…*…*…*