قالب شعر: مثنوی

بانوی وجودِ من، کوهِ گُلِ رویا را

جویا شود از دستی، رستم‌صفت‌و، برنا

فریادِ دلِ بانو، در کوهِ صفای عشق

پیچیده شود هردم، با شور و نوای عشق

در کوه، فرانک را، چون مادرِ خود بینم

رویای فراخی را، همبسترِ خود بینم

مانندِ فریدون که: ایمن شده از ضحّاک

ایمن بشوم؛ وقتی، با دل بروم زین خاک

زهرا حکیمی بافقی، برشی از یک مثنوی، کتاب ترنّم احساس، ص۱۰۱.