قالب شعر: 

به نام یگانه‌ی مهرآفرین

.

دو غزل از کتاب نوای احساس، پیرامون وقایع دی‌ماه‌۹۸:

.

✍ واژه‌ی تلخ:

.

در غمِ کوچِ پرستوی نگاهِ وطنم

تار شد، دیده‌ی بیدارِ پگاهِ وطنم

.

تسلیت، واژه‌ی تلخی‌ست، که جاری شده است

روی لب‌های دلِ شعرِ نگاهِ وطنم

.

از دلِ دامنه‌ها، سیلِ غمی، سرریز است

اشک جاری شده است از همه راهِ وطنم

.

حسّ جان، آه شده؛ شعله کشیده، به نهان

بس که بشنیده دل از روزِ سیاهِ وطنم

.

همچنان تیر کشد، قلبِ تمامِ زن و مرد

از خبرهای غمِ بی‌گَه و گاهِ وطنم

.

ای خدا! محو نما، از دلِ ما، غم‌ها را!

شاد بنما، تپشِ قلبِ پُر آهِ وطنم!

زهرا حکیمی بافقی، کتاب نوای احساس.

.

*…*…*…*…*…*…*…*…*…*…*

.

✍ دی‌ماه و سردیِ دلش:

.

بشنو؛ خبر دارد دوباره، جانِ پُرغوغا

از ماجرایی که: دمادم، جان گرفت‌این‌جا

 .

می‌گوید از بغضی که بگرفته‌ست، پیوسته

این روزها، حالِ هوای کشورِ من را

 .

دی‌ماه و سردیِ دلش، بی‌مهریِ سختی

بارانده بر، امواجِ دریاهای رویاها

 .

ابری شده، نامنتهای آسمان‌و، باز

باران اشکِ دیدگانش، شد روان بر ما

 .

پُرشورش احوالِ نهانِ رودباران شد

طوفانِ آه‌از ناکجای جان، شده، پیدا

 .

سرتاسرِ ایرانِ پاکم، پُر شد از ماتم

از بودنِ همواره‌ی غم‌های بی‌پروا

 .

در ماتمِ پژمردگی‌های دلِ مردم

احساسِ تلخی می‌تپد، در سینه‌ی زهرا

 .

رحمی نما؛ ای ناخدای مهربانی‌ها

امواجِ غم‌های گران را کم کن‌از دریا

 .

با لایزالِ قدرتِ بی‌انتهای خود

کوهِ بزرگِ درد را، از جا بکن، حالا

زهرا حکیمی بافقی (کتاب نوای احساس)

*…*…*…*…*…*…*…*…*…*

.

پ. ن:

نگاهی به دردنامه‌ی تاریخی و ملّی دی‌ماهیِ ایرانیان:

– ۳۰ دی‌ماه ۱۳۹۵، حادثه‌ی آتش‌سوزی در ساختمان پلاسکو.
– ۱۶ دی‌ماه ۱۳۹۶، حادثه‌ی آتش‌گرفتن کشتی سانچی.
– ۱۳ دی‌ماه ۱۳۹۸، شهادت سپهبد قاسم سلیمانی.
– ۱۷ دی‌ماه ۱۳۹۸، جان‌باختن جمعی از هم‌وطنان در کرمان.
– ۱۸ دی‌ماه ۱۳۹۸، حادثه‌ی هواپیمایی تهران ـ اوکراین.
– ۱۹ دی‌ماه ۱۳۹۸، واژگونی اتوبوس تهران ـ گنبد.
– ۱۳ دی‌ماه ۱۴۰۲، تکرار قصّه‌ی خونبار در کرمان.
– دی‌ماه ۱۴۰۴ و آن‌چه ثبت شد در حافظه‌ی این دردنامه‌ی جان‌کاه.

💔آه…💔

💔دی‌ماه…💔