بگو حرفِ قشنگِ مهربانی!

بگو حرفِ قشنگِ مهرَبانی

که پُر گردد دل‌از: حسّی نهانی 

زمانی که: دلم بسیار تنهاست 

مرا لبریزِ خود کن؛ می‌توانی!

زهرا حکیمی بافقی
کتاب دل‌گویه‌های بانوی احساس
*…*…*…*…*…*…*…*…*

برایت مهرَبانی کاشته، دل 

صفای همزبانی کاشته، دل 

بخند از نای احساسِ وجودت 

چرا که: شادِمانی کاشته، دل 

زهرا حکیمی بافقی
کتاب دل‌گویه‌های بانوی احساس
*…*…*…*…*…*…*…*…*

چه زیبا می‌شود با دل، قرارم 

لبِ دریا و چای دبش و یارم 

چه احساسِ خوشی دارم کنون من 

تمامم‌ را، به یارم می‌سِپارم

زهرا حکیمی بافقی
کتاب دل‌گویه‌های بانوی احساس
*…*…*…*…*…*…*…*…*

وجودم، با تو سرشار از وفا شد 

سراسر، شور و دنیای صفا شد 

میانِ جان، شکفته، نوگلِ عشق 

و احساسم، به مهرت مبتلا شد 

زهرا حکیمی بافقی
کتاب دل‌گویه‌های بانوی احساس
*…*…*…*…*…*…*…*…*

نکن بیداد بر قلبِ حزینم 

که از بیدادِ «تو»، نقشِ زمینم 

رسد تا آسمانها، شورشِ دل 

اگر حسّی ز «تو»، هرگز نبینم 

زهرا حکیمی بافقی
کتاب دل‌گویه‌های بانوی احساس
*…*…*…*…*…*…*…*…*

به من حق ده، دلم بی‌تاب باشد 

و درگیرِ تبی، بس ناب باشد 

زِ هجرانِ گلِ ماهِ شب‌افروز 

تمامِ حسّ جان، بی‌خواب باشد 

زهرا حکیمی بافقی
کتاب دل‌گویه‌های بانوی احساس
*…*…*…*…*…*…*…*…*

من‌و، «تو» بس‌که پُر «احساس» هستیم، 

به مهرِ یکدگر، «حسّاس»، هستیم! 

برای میزِ عشق‌و، مهربانی، 

به دنبالِ گلی، از «یاس»، هستیم!*

«یاس»: در این‌جا نمادِ مهربانی در کمال سادگی.
زهرا حکیمی بافقی
کتاب دل‌گویه‌های بانوی احساس
*…*…*…*…*…*…*…*…* 

نشسته، بی‌قراری در دلِ من 

هوای انتظاری در دلِ من 

تمامِ من، از احساسِ تو شد شاد 

تمامِ توست جاری در دلِ من 

زهرا حکیمی بافقی
کتاب دل‌گویه‌های بانوی احساس
*…*…*…*…*…*…*…*…* 

درونِ سینه حسّی ناب دارم 

دلی سرگشته‌وُ، بی‌تاب دارم 

به رویای رسیدن، تا گُلِ عشق 

دمادم دیده‌ای بی‌خواب دارم

زهرا حکیمی بافقی
کتاب دل‌گویه‌های بانوی احساس
*…*…*…*…*…*…*…*…*