چای در نیمه شب
چای در نیمه شب
چای می ریزم ، سکوتِ خانه مهمانِ من است
طعمِ لبخندِ تو در هر جرعه درمانِ من است
از بخارِ چای تصویرِ تو پیدا میشود
گرمیِ یک خاطره در فالِ فنجانِ من است
ساعت از نیمه گذشت و بغضِ جانم تازه شد
تیکتاکش هم نوای رنج پنهانِ من است
پنجره خیرهست امشب بر چراغِ کوچهها
هر چراغی شعله اش از آه سوزان من است
تا نفس باقیست از نامت غزل خواهم سرود
سوزِ «لیلا» از غمت، عنوانِ دیوانِ من است
#لیلا ـــ رضاییان
تیر ۱۴۰۵
#لیلا ـــ رضاییان
تیر ۱۴۰۵