قالب شعر: {قالب شعر:35}
تا نجف پر می کشم، پا بوس حیدر می روم
دست من خالی ولی با دیده ی تر می روم
ماه چشمک می زند خورشید پنهان می شود
در خیال وخواب و رویایم سبک تر می روم
عقل می گوید نرو ره توشه ات خالی زحسن
من کمی این پا وآن پا می کنم در می روم
من گدای کوی او هستم چرا حاشا کنم
خاک پای حیدرم در کوی دلبر می روم
ذکر هر روزم شده نام امیر المو منین
با علی مرتضی یار پیمبر می روم
لیلا رضاییان،، خرداد 1404


