قالب شعر: غزل

چون غریقی که به ساحل نظری نیست مرا

از هجوم غم تو، چاره‌گری نیست مرا

مثل آهوی رمیده‌ در دل دشت جنون

جز گریزی از همه، چاره‌گری نیست مرا

شمع، در بادِ عدم، شعله‌ی لرزان وصال

که ز موج نفسم، هیچ اثری نیست مرا

دانه خشکی که به باغِ نظرِ ابر چکید

 ز طراوت، نه امیدی، ثمری نیست مرا

چنگ، سرما زده بر جان درخت دل من

کز شکوفایی عشقت، هیچ خبری نیست مرا

مثلِ مردادِ پر از عطش و بی بارانم

که ز باران نگاهت، قدری نیست مرا

کاش می‌شد این دل دیوانه‌ی من پر می‌زد

لیک در بند قفس، بال و پری نیست مرا

ـ  فاطمه باقرپور