من نمی دانم….

من نمی دانم از آبم ،آتشم ،یا آهنم
اینچنین صبر و تحمل،گشته ،وجهِ اَحسنم

در مقامِ صبر ، با ایوب گَشتم هم رَدِه
تا اَبد،سنگِ غمت،جانا به سینه می زنم

لطف کن آرامتر بر روی قلبم پا گذار
تا مبادا بشنود،نا اهل مردم ،شیونم

آه از این زخمِ جگر سوزِ  غمِ هجرانِ تو
خسته وفرسوده شدازاین شکایت ها تنم

من که بودم خُوشهِ چینِ عشقِ تو،زیباترین
پس چرا آتش زدی با قهر و کین بر خرمنم

نو گُلِ بُستانِ  عشقت را مَکُن پرپر به کین
چونکه من عاشق ترین گل،درمیانِ گلشنم

#مجیدکرمی_زرندی