قالب شعر: شعر نیمایی

📚شعر
کریان

“دعــــــــــــــــــا”🙌

من” خدا”رادارم

وتورا

ای “فکر” واندیشهٔ ناب

که موهبت نیروی برترم است

خدای راسپاس شکر..شکر… ازاین عطایش

که داده مرا “جان” وقلمِ رنگین نگار را

تا؛

بنویسم دغدغه ام:

که نیست جز،نجاتِ بشر

ازورطهٔ ذهن خدشه دارِبیمارِبه گِل نشسته

خداوندا:

به”جبروتت” قسم

تنهایم مکن

که تویی پناهِ قلوبِ تنها

دراین دنیای ِ ٱتش ودود

دردوگانگی محض؛

و…

غرقه ایم دراین دریای متلاطمِ بی تصورِپایان

معبودِمن؛

یاریم کن تاوارهم ازمنیّتِ خودساخته

برَس به دادم ای بی منتها

“خدا”… “خدا”… ….

✍️فریدباقری کریانی
شرح:
این شعر دعایی عارفانه است که در آن شاعر از خداوند یاری میخواهد تا از گرفتاری در دوگانگی و خودپرستی رهایی یافته و به نجات بشریت از اندیشهٔ بیمار و آتشین دنیا همت گمارد.