میزبان

“میزبان”
ازکوچهٔ ما اگر گذربنمایی
مفروش کنم به ره بسی مژگانم
تاپای نهی به دیده، ای ماه تمام
ٱهسته وٱرام روی درجانم
این تن چوبشد سرای اجلال وحضور
یک شب توشوی گزیده ومهمانم
ٱندم بشوم مست ز مینای وجود
دستی به طرب برٱورد امکانم
زیبای منی ایا نگار خوش خوان
توبلبل باغی و منت میزبانم
گلریز کنم دامن گلرنگ تورا
این اوج شکوه است ومن می دانم
که ناز دو چشمت ببردهوش از سر
نازی که بدانم چو منی بی ٱنم
ای دلبر خوش ادا تو سریزنما
مهرت که غزل گفت تویی مرجانم
برباقری قلم به دستی ای خوب
درّو گهری که ریزد از دستانم
✍️فریدباقری کریانی

#📚🎍🍒_کریان_آزاد_نوین_هجاهای_ناهمسان