مانده ام حیران

مانده ام حیران از این حالِ دل و افکارِ خویش
نیست در دنیا کسی غیر از خودم،غمخوار خویش

می زندطعنهِ به حالم عقل ومیگویدخَموش
از چه رو اِفشا نمودی بر همه،اسرارِ خویش

من از آن روزی که دادم دل به دستِ یار،یار
رفت و تنها مانده ام با خود به حالِ زارِ خویش

با دلم  آهسته نجوا میکنم آرام باش
چون خودت هستی طبیبِ حاذقِ بیمارِ خویش

کاسه ها و کوزه ات را جمع کن در گوشه ای
یادِ  یارِ  رفته  را  بگذار  در  انبارِ خویش

«ناگهان دل داد زد دیوانه من » ، دلداده ام
من فقط هنگامِ مردن،بگذرم از یار خویش

با خودت تکرار کن عاشق شدن کارِ دل است
مثل شاعر ها بگو از عشق در اشعارِ خویش

#مجیدکرمی_زرندی