قالب شعر: غزل

آنچه شب در خود استتار کند

خندۀ ماه آشکار کند

خواب را نور ماه می دزدد

گرگ را نور ماه هار کند

ماه وقتی که پا به ماه شود

چون زنی حامله ویار کند

تا سرک توی خانه ها بکشد

حقۀ تازه ای سوار کند

هوسی خفته را بشوراند

دلکی تشنه را خمار کند

مرد را خندۀ شب مهتاب

می تواند که بی قرار کند

چه کسی قادر است موقع مد

موج دیوانه را مهار کند

شب شیدایی شکارچی ای است

تا در آن آهویی شکار کند

شب مهتاب فرصت خوبی است

تا که یک مرد شاهکار کند

تا زن خویش را رها کند و

با زن دیگری فرار کند