قالب شعر: چهار پاره

کجای یاد تو سَر رفتم؟ 

شبیه عاقبتِ سیگار 

که ما دوباره بهم خوردیم 

در اوجِ عاشقی خودکار 

هنوز داغِ تو سنگین است 

 برای نعشِ خیابان‌ها 

خراب نیمه شب صفر و 

طواف خسته ی میدان ها

طنابِ خاطره را بلعید 

گلوی پارگی دیوار 

و عکس روی زمین جان داد 

شکست قامت او این‌بار 

دوباره مَفصل پاشیده

دوباره دردِ خراشیده 

زنی میان قلندرها

سَری به غُصّه تراشیده

چراغِ سبزِ غزل بی تو 

تکان نداد جهانم را 

و من همیشه فرو خوردم 

هجایِ تلخِ زبانم را

شناسنامه ی افکارم

جناسِ زخمی طوفان ها

جویده ساقه ی شعرم را

رواقِ مشکی روبان ها 

 سوناتِ روزنه ی نجوا 

گُلاب و فاتحه و حلوا 

چکیده عمر پسر آرام 

کنار خاطره ی بابا 

به پای حادثه ای غمگین 

میان عاطفه بُر می‌خورد 

و اشک اوج وخامت بود 

کرانِ حوصله سُر می‌خورد 

به جانِ گیس درو کرده

قسم به عاشقی مادر 

شکسته قُفلِ اقاقی ها 

 زمانِ خودکشی خواهر 

چقدر خون، سَرِ دل مُرد و 

چقدر فاصله رسوا شد 

پدر تبسم باران بود 

که در خیال زمین جا شد