قالب شعر: غزل

گِره زدم غزلم را شبی به پای ردیف

فقط به یاد تو بوده سَر و صدای ردیف

شبیه کودکِ ترسو دخیل روسری ات

گرفته فاصله را دستِ ادعای ردیف

برای محوِ فراموشیِ جهازِ جنون

بیا دوباره رفو کن جناغِ نایِ ردیف

پناهِ خاطره در خاکریزِ افکارم

دریده قافیه ها را پس از شِفای ردیف

ورق بزن نفسی را میان آغوشم

به استجابتِ ذکر و نمِ دعای ردیف

دوباره نامِ تو جان داده روی عقربه ها

جهانِ ثانیه دق میکند به جای ردیف

جَنین از تو نوشتن در عُمقِ نافِ هجا

مکیده خونِ قلم را در اقتدای ردیف

شهید وصله ی درد و قتیل دَم نَزدن

به لطفِ شامِ غریبانِ در خفای ردیف

زبانِ مذهبِ رفتن تَقیّه را بلعید

امامِ حاشیه ها! پس بده عبای ردیف

ببخش حادثه را قبلِ انتحارِ زمان

خزیده پایِ قضا سمتِ ماجرای ردیف

تبِ خَمانه ی اَبروت در کرانِ قنوت

کشانده ناله ی حافظ به انحنای ردیف

ردیف گرچه ردیف است در تبانی شعر

سوناتِ یاد تو پُر می‌کند فضای ردیف