نوروزمان
نوروزمان رنگِ خدا گرفته
حال و هواےِ ربَّنا گرفته
سفرهٔ هفتسین شده محرابِ دل
حسِ لطیفِ کبریا گرفته
فُزتُ و ربِّ کعبه خوانده، تحویل
طنینِ سبزِ آتنا گرفته
چشمِ تمامِ عاشقانِ علی
بارانِ اشکِ بیصدا گرفته
پرتوِ نورِ زرفشان که بارید
جوششی از سعی و صفا گرفته
به اعتبارِ شبِ لیلةالقدر
سالِ جدید، قُرب و بها گرفته
به حرمتِ خونِ علیِّ مظلوم
بهارِ ما، رنگِ عزا گرفته
پس تو کجایی؟ پسر فاطمه
دلم بهانهٔ تو را گرفته
اے کاش که چشم خیسِ غم ببیند
تو آمدے،دعاےِ ما گرفته
گل نغمهٔ ماهِ بهار دلها
طعمِ نسیمِ دلگشا گرفته
در شهر عشقِ شیعیان بیتاب
منظرهها رنگِ خدا گرفته
#کبری_رحمتی(بیتاب)