بیتاب صبور
از سادهدلی، آینہےِ سنڪَِ صبورم
نقشِ نفسی جان بہ لب و زنده بہ ڪَورم
هر شب وسط خاطرهےِ دفتر عاشق
صد بار قلم تیز شده سمتِ حضورم
سیماےِ من از روز ازل، شد غلطانداز
شیرازہےِ چشمان سیاهِ شر و شورم
در سینہےِ من هلهلہاے، بستہ زبان را
انڪَار درختی پُرِ پروانہےِ ڪورم
از رهڪَذرِ سرخِ سرانڪَشت سپیده
بر وادے خواب آمده پژواڪِ عبورم
هر ڪس ڪہ بخواهد برود، خب بہ جهنم
اما تو نباید بروے،…ڪوہِ غرورم
در سخٺ تریݧ حالٺِ درماندڪَی…اما
از فیض جنون، عاشق و بیتاب و صبورم
#کبری_رحمتی(بیتاب)
———————————————