قالب شعر: مسمط

“جانِ جهان”

ای همه جان من مرو
جان جهان من مرو
روح وروان من مرو
شوربیان من مرو

بی تو چگونه سر کنم؟

صاحب این دلم توئی
موجم وساحلم توئی
رونق منزلم توئی
شمع محافلم توئی

بی تو یقین ضرر کنم

کرده ای اشک من روان
گشته جهنمی جهان
می رود از تنم روان
باغ دلم نکن خزان

باش کمی نظر کنم

بخت چه بدشگون شده
درد وبلا فزون شده
کاسه ی چشم خون شده
آه، زبان زبون شده

حال که را خبر کنم؟

گشته دلم دچار تو
عاشق مست و زار تو
واله و بیقرار تو
شیفته ی خمار تو

از تو چسان حذر کنم؟

یا مرو بی مَنت سفر
یا بکن از سفر حذر
بی تو نماندم اثر
خاک جهان شود به سر

جز تو کجا سفرکنم؟

#نسرین_حسینی
11/11/99