قالب شعر: مستزاد

باز نهان آمده ای ماه من
از دل گمراه من
بی تو دلم پر شده از غصه ها
کی شوی آگاه من؟
راه دلم بی تو تمامش سیاه
راه نگو بی تو چاه
بی تو نمی بینم ازین زندگی
جز غم و سوزندگی
زندگیم بعد تو چون بندگی
گشته سرافکندگی
یوسف من برحذر از حاسدان
دشمن جانند هان
راه مرو راهِ سراسربلاست
چاهِ گران، جانگزاست
قصه ی چاهست وسپس بندگی
قصه ی درّندگی
با دل من باش و تو دلخواه من
در شب جانکاه من
آه بگو پس چه شد آن قول وحرف
شد به رهت عمر صرف
دلبرِ دلسنگ دلم خون شده
اشک چو جیحون شده
رفته ای و دل شده آماج غم
خانه ی حزن و الم
بی تو ببین گشته چنین آهِ من
همدم وهمراه من
مفلست از خویش مران شاه من
بندگیت جاه من
#نسرین_حسینی
19/11/99