قالب شعر: شعر سپید

این‌جا

شهرِ خستگان است.

کوچه‌ها

به بوی نان نمی‌رسند

و چراغ‌ها

از فرط خستگی

دیگر نمی‌درخشند.

مردمان

در صف‌های بی‌پایان،

رویای کوچکشان را

با تکه‌نانی

می‌فروشند.

و آن‌سوی دیوارها

کسانی نشسته‌اند

که حتی سایه‌شان

بر زمین ما نمی‌افتد.

با این همه

من هنوز ایمان دارم

که در گام‌های کوچک ما

رودی نهفته است،

که روزی

سنگ‌های تاریخ را خواهد شکست.

#نسرین_حسینی