شعرت نفس باغ من آزرد

شعرت نفس باغ من آزرد
یک گم شده گمشته ی تو برد

در خویشتن خویش رها شو
چون قاصدکی پیش من آورد

در میکده ای جمله به گوشند
او قاری قران شده چون کُرد

بر آدرس داده شده رو
دلتنگی و آن بغض ترا خورد

دیگر تو نپرس از گره ی کور
بیچارگی افتاده کر افسرد

نزدیک تر از تو به تو باشد
بیگانه ز خود وای که او مرد

دیشب به دلم جایکی انداخت
در خرً و پفش زارع به سر برد

#زینالعابدین_زارعی_انگورانی