قضاوت باید از یاران

قضاوت باید از یاران
شدم من مدعی هر آن

غزل سازند فی المجلس
به شکر افتاده ام ای جان

کلام نغز و بیمانند
سزاوار تو شد بستان

به یک چایی و صبحانه
شوید اینجا به من مهمان

غزل از دوست را خواندم
به نام خود زدم هفت خان

غبار خاطرات اوست
نیارد رستم دستان

اگر سهراب هم باشم
بریده پهلوان را دان

کبابش بوی عشق آرد
پشیمانی ندارد آن

اگر نبوَد به زارع جان
ولی باقیست بر پیمان

اطاعت از خداوندان
رسولان و اولوالامران

#زینالعابدین_زارعی_انگورانی