نامه آمد دوستانت واصل اند

نامه آمد دوستانت واصل اند

عارفانه بهر خدمت نائل اند

شمع و پروانه نشان عاشقان

از محبت یکدگر را شامل اند

باغ و بستان آبراه زندگیست

تشنگانی که به خوردن کاهل اند

صاف و صیقل خورده در سمع و نظر

همنشین کوی خوبان عاقل اند

صد ترازو بر محک آورده اند

سنگ وزن اسباب ردً جاهل اند

فقر را کی در ترازو می کشند

عافیت بادا بر آنان ‌کامل اند

کز در غیبی ورودی یافتند

بر وجود خویش عالم عامل اند

نور خورشید است رحمت گستری

مزد دریا را به گوهر قائل اند

آگه از قیمت گذاری می شدیم

در ترازوی زمانه زائل اند

شعر تر گفتی سخن سفتی عزیز

دیگران با تو به این در مایل اند

زارعی نی نامه اش را زد شکست

ظرف خود برداشت در صف سائل اند

#زینالعابدین_زارعی_انگورانی