آمدم جانم به قربانت ببر جام شراب

آمدم جانم به قربانت ببر جام شراب
شربت شیرین من آبست پیش آفتاب

زرگذاری نقره ی خام ست آنکه دست توست
تو کجا رفتی بیا اینجاست گویاسود ناب

چلچراغ خانه ات خاموش بود هان روشن است
مژدگانی ده که جارو کرده ام باشد صواب

همدم و یار تو اندر بقچه اش بوی کباب
حال بنشین نوش جان کن باشداین چای عقاب

هم زیارت نامه ی احیاست هم اهل قبور
اهل دل را سفره ای باشد زجنس این کتاب

فاش شد چون با قلم سفتیم از اسرار دل
حور گشته یک جهان بیدار کرده دزد خواب

کاروانی از صمود آن همچو نوح و کشتی است
درس عیسی بود من انصار الی الله گشت باب

زارعی شد سیم رخ گردید از یاران قدس
می زند با جمله یاران روی باطل داشت تاب

ریشه زد در جای خوش بی ریشه ها را باد برد
سر برآوردست اکنون شاخه هایش گشت شاب

#زینالعابدین_زارعی_انگورانی