سکوت اهالی
بشکن سکوت سهمگین این اهالی را
غم واژه های سرد توی خالی را
آواز سهمناک هزار اسطوره می آید
برخوان از این دفتر کلام خشکسالی را
ماندن درین ویرانه های کهنه دشوار ست
فکری بکن احوال این قوم و اهالی را
عمری گذشت در غم ماندن در این قفس
باید شکست این آرزو های خیالی را
فریاد آزادی چرا اینجا نمی جوشید
از لب جدا باید نمود این مشک خالی را
وقت است برخیزیم و آبی کوچه را پاشیم
تا پر کند عطر اقاقی این حوالی را