ای چراغ خانه و کاشانه ام

ای چراغ خانه و کاشانه ام
وای صفای این دل ویرانه ام

از محبت های تو سر زنده ام
عاقل اندر کوی تو دیوانه ام

چالش هر روز من شد این دعا
پر کن و بنگر تو بر پیمانه ام

کاسه صبرم به چندین مرحله
ریخت لبریز است درگلخانه ام

نرگس و نسرین و لاله کشته ام
لاله ی خونین جگر را شانه ام

رازهایی برملا شد در حضور
کرد امضا گفت من بیگانه ام

در هیاهوی زمان گم می شدم
دست یاری می طلب دردانه ام

ساغر و می رفته بود از خاطرم
آبراه عشق دارد دانه ام

عاشق و معشوق رسم پایدار
خود غلط باشد بگویم خانه ام

زارعی در سوز هجران و فراق
نیست شمعی سوخت بر پروانه ام

تابع خورشید ملک آفتاب
زندگی می ساز تو فرزانه ام

#زینالعابدین_زارعی_انگورانی