قالب شعر: قطعه

      پرهیز از فتنه ها

تا به نظم آرم فرازی از سخن های نبی ص

مرکب طبعم به جولان آمده،اینک ببین

گرچه نیروی بیانم قاصر و فهم اندک است

با مدد از محضر دانای ربَّ العالَمین

تا شود جان مایه های شعر هر سو آشکار

بهر برداری کنم از متن آن دّرّ ثمین

چون شود ظاهر دورنگی ها میان بندگان

یا امانت ها شود دور از مدار یک امین

چشمه های رحمت و نعمت فرو گیرد کرَم

یا امین مردمان گردد به تهمت ها قرین

خائنان بر صدر آیند و امینان متّهم

فتنه از هر سو ببارد از زوایا بر زمین

آنچنان این فتنه ها تاریک و ظلمانی شود

چون شب تاری،شبیه روزگار ظالمین

پس حذر باید کنیم از آنچه باعث می شود

تا فراز آید چنین دوران که باشد در کمین

در چُنین اوضاع بی سامان نباشد چاره ای

جز پناه آوردنت در ظلّ آن صبح آفرین

با توکّل می توان رستن،از این اوضاع بد

هم تو لعنت آوری آصف، بر ابلیس لعین

۱۴۰۲/۰۹/۲۰

(وَ قالَ رسول الله:،ص، : اِنّهُ لِیَظَهَرُ النّفاقُ وَ تَرفَعُ الاَمانَهَ وَتَقیصُُ الرََّحمَهَ وَ یَتَّهَمُ الامینَ وَ یُوُتَمَنُ الخائنُ ، اَتَتکُم الفِتَنُ کَاُمثالِ اللّیلِ آلمُظلِمِ. )