شعری از ترمه رضایی مقدم8 ساله
آسمانم زیباست
ساحل را از فرازِ کوه دیدم
و از نگاهِ کوه، ساحل زیباتر بود
راه را در دلِ راه شناختم
و ماه را در آسمانِ چشمانش
ابر پیش رویم ایستاد
زخمی شدم
و به روزگار پناه بردم
او ماه را به من نشان داد
و من مهتاب را به او بخشیدم
او میگفت: «تو آسمانی هستی»
و آسمانم از نگاه او زیبا بود
آسمانم زیباست