قالب شعر: شعر نیمایی
“به دنبال خدا هستی؟
به دنبالش نگرد اینجا خدایی نیست
بهدنبالش نگرد آخر خدایی من نمبینم
دلیل هستی و مشگل گشایی من نمیبینم
اگر اینجا خدایی بود
اگر اینجا دلیلِ هستی و مشکل گشایی بود
نصیب جور ضحاکآن…
نمیشد مسند و تخت خداوندی
نمیشد ثروت قارون، دلیل کثرتِ جاه و جهانداری و خرسندی…
دلیل قدرت و اوج خدایی،قدرت شاهی
نمیشد زور و زَرمَندی
اگر اینجا خدایی بود
نسیمی از بهشت این جهان
دست نوازش بر رخ هر رهگذاری داشت
بهشت این جهان، تنها نمیشد سهم جاه و مال و قدرت
سهم خونخواران
اگر اینجا خدایی بود
در این زنجیره بی عدل و ناحقی
نمیشد تکه نانی قیمت سوزِ زمستانی
نمیشد کاخ گرم کدخدا، معناگر اوج خدایی و خدا گشتن
اگر اینجا خدایی بود
نمیشد مادری همبستر دست نیازی در دل کاخی هوس آلود
میان شهوت حاکم
در اوج زور و زرمَندی
در این عصیان نمیشد قیمت بیماری بابای بیماری
تب بیکاری و یک سفره ی خالی
نمیشد سهم این تب، نیشخند حکمران شهر
نمیشد نیشخند هر خدا پوشی، نصیب سفره ای خالی
نگرد اینجا خدایی نیست
خدا یعنی تهی دستی در شهر خداپوشان
خدا یعنی اشکی بر غبار تکه ی نانی در دل شهر زراندوزان
خدا یعنی نمرود زمان، ضحاک و قارون
در میان خرقه ی زهد و ریا و زرق
خدا یعنی تا هرناخدا تنها خدای ماست
خدایی نیست
به دنبال خدا هستی؟
نگرد اینجا خدایی نیست