شاعر شدن

شاعر شدم تا سنگ رویِ سنگ بگذارم
سنگ‌بنای عشق را فرهنگ بگذارم

مسٺم ڪن از جام لبٺ، اےِ عشق دیوانه!
خیمہ بزن بࢪ قلب من،…دلتنگ بگذارم

من با قداست آمدم تا با هوای شعر
مرهم به روی ناله‌هایِ چنگ  بگذارم

بر ته صدایِ گونه‌هایِ خشک بی‌همدم
باید که نام بوسه‌ را خوشرنگ بگذارم

خونِ دل بال کبوترهای عاشق را
هم‌بستر اشکی بدون رنگ بگذارم

هر چند از آغاز می‌ترسم منِ بی‌تاب
شاعر شدم تا سنگ رویِ سنگ بگذارم

#کبری_رحمتی(بی‌تاب)