قالب شعر: شعر سپید

برگ‌هایمان

مسیر بادند

بی‌آنکه بدانیم

نقشه‌ها

در رگ‌هایشان می‌جوشد

ما

درختِ جا مانده از جنگلیم

ایستاده

خواب می‌بینیم