قالب شعر: شعر نیمایی

یادت،
پا به پای پاییز می‌دود,
دلتنگی را به نسیم خاموش خاطراتم می‌برد.
رویاهایم از پشت پنجره‌ی تاریک
بغض کرده‌اند،
کبوتری که لانه‌اش را باد برده است،
در سیاهی شب پرواز می‌کند.