قالب شعر: شعر سپید

عقلم، دست‌هایش را
در جیب‌هایش گذاشته
و کوچه‌های بی‌خیالی را
قدم می‌زند.
اما قلبم
با دستان دلتنگی
صبر می‌بافد
برای ادامه دوست داشتنت.