قالب شعر: غزل

شوق خنیاگران اضافه شده
رقصشان در کمر کلافه شده

ماه و خورشید دوفنجان نمرود
منجنیق‌ها اتاق کافه شده

موی اصنام را شانه زدیم
این خدا است بافه بافه شده

ما خدا را به تابوت می‌بردیم
خون تاریخمان ملافه شده

من از آن روزها کلافه ترم
که تورا بارها به شانه برم

شانه شانه هزار خروارم
رقص خونت رسید تا کمرم

از شکستن چقدر میدانید
من شکستم از آن که منکثرم

من شکستم چو شیشه پر
آنقدر خورد که بی خبرم

شیشه های شراب نه خون
شیشه درشیشه مستمر م

من زابریق پرترم اکنون
مست تیکه پاره های جگرم

من زدیوارها شراب میگیرم
کوزه های شکسته دردسرم

زیرناودانهای شهرمیمانم
خمره ها پر کنم زخون سرم

بلکه شمشادهاکنند تشویق
خون شعرها به پشتسرم

باید از قاف قله ها ترسید
وقتی از شانه متتظرم

من حسابم همیشه جدول داشت
جدول خون گذاشت سربسرم

سطح سیمان شهر قرمز شد
سرخی سرد در بال و پرم

شیشه های گلاب نه جان
سرخی آفتاب در قمرم

هی قمر در قمر شده رمال
بت بعلم خلاصه بی ثمرم

چقدر تاب میخوری رمال
این منم سیزده را بدرم