قالب شعر: شعر نیمایی
عشق میلغزد
در رگهای شعرم
گویی سنتور را مضراب مشکاتیان
پرندهای کوچک
در آسمان کنج میگیرد
برق نگاهت
تکنوازی میکند
نُتهای مژهات در رقصاند
عجب شاهکاری!
ملودی نگاهت
در گوش کلمات میپیچد
و قطرهای در بوم چشمم
آرام میگیرد.


