درخت
آنِ برتر
و غبارِ لبخند
و پگاهی
که درو می کند از دور
قدم های مرا ؛
من همین جا هستم
تو به سر وقتِ درخت
باد می رفت به سمتِ بالا .
( شهریار جعفری منصور )


درخت
آنِ برتر
و غبارِ لبخند
و پگاهی
که درو می کند از دور
قدم های مرا ؛
من همین جا هستم
تو به سر وقتِ درخت
باد می رفت به سمتِ بالا .
( شهریار جعفری منصور )