شرح هیاهو
دوری و می شنوم بوی تو را
دوست دارم به خدا خوی تو را
شب بیا تا لب دریاچه ی عشق
غرق در بوسه کنم روی تو را
می نویسم به ته ساحل خیس
اوج آن قصه ی گیسوی تو را
تا بخوانند صدف های سکوت
راز سر بسته و نیکوی تو را
ماهیان محو تو هنگام طواف
قبله کردند دو ابروی تو را
من چرا خیره بمانم که افق
بکشد سوی دلم سوی تو را
بوسه در بوسه حریف تو منم
تا به هر شیوه شده کوی تو را
پر کنم با غزل عشق و وصال
برسانم به خدا بوی تو را
عشق تو بار گرانیست ولی
جان کشد شوق ترازوی تو را
خالت آنگونه که بالای لب است
کرده خوش فاصله هندوی تو را
آن طلسمی که دلم داشت شکست
تا که دید عصمتِ جادوی تو را
کرده بازی فلک اینگونه که من
بفشارم سر و بازوی تو را
نوبهارم که در آغوش منی
چه کنم این لب پر گوی تو را
سینه ی من شده صحرای ختن
تا کشم منّت آهوی تو را
چال این گونه ی خوش رنگ و لعاب
لانه ای گشته پرستوی تو را
ای نفس در نفس صبح امید
من فدا حال و تکاپوی تو را
وه چه زیبا شده دریاچه ی عشق
برده در عمق دلش قوی تو را
بید مجنون که شود هی خم و راست
دیده آن قامت دلجوی تو را
نه به آن قامت تو کی رسد او
بیند او تا سر زانوی تو را
ناز و اخم تو به هم پیوسته
ای بنازم لب اخموی تو را
غیر من هیچ نچیند به چمن
اینچنین غنچه ی نه توی تو را
این تبسم که تو داری به قفس
داده پس نغمه ی کوکوی تو را
خنده کن تا شنود گوش طرب
پرده ی عشرت مینوی تو را
در صدای تو بهشت است و همان
کرده خوش خاطره پهلوی تو را
داده بهنام به چشمان تو دل
تا دهد شرح هیاهویِ تو را