به شوق خمار

نشسته بهمن و باید بهار برگردد

به شاخه نغمه ی سرشارِ سار برگردد

اگرچه مرده زمین اشک آسمان جاری است

نشسته ایم گُلی از مزار برگردد

رهاست دختر زیبای خاطرم امروز

قرار رفته از او بیقرار برگردد

رها نهاده کتابِ زمان به معبرِ باد

ورق به نفع من و روزگار برگردد

نبود گرد و غبار دروغ …باران گفت:

حقیقت است که باید سوار برگردد

میان اشک و گلویم قیامتی برپاست

بگو به اشک به ترجیع یار برگردد

به کام صبح چکیده حقیقتی سرشار

سحر دمیده بگو شام تار برگردد

نرفته آمدی ای نازنین تر از تسنیم

چو ساغری که به شوق خمار برگردد

ز تاب خنده ات افتاده تاب در تقدیر

بیا که جبرِکج از اختیار برگردد

به میوه های دل ما نگاه کن خورشید!

که حق سیب نبوده انار برگردد

ولی فدای سرت دانه های مروارید

تو آمدی که به ما اعتبار برگردد