قالب شعر: غزل

نُت گمنام

تنیده از ازل عشقت میان تار و پود من
به آتش می کشی هرشب همه بودونبود من

بیا ای نازنین من تویی دارائی این دل
که از سرمایه ی هستی نباشد جز توسود من

تو دریای دلم  بودی ز موجت بی خبر گشتی
سرم بر صخره ات دائم ببین رنگ کبود من

نمیپرسی که حالم را ،نمیجویی وصالم را
ببین سیل ِ سرشکم را ببین این اشک ِرود من

گریزانی تو از نسرین چرا ای عشق محبوبم
نُت گمنام من بازا تویی سازو سرود من
#نسرین_حسینی

18/11/97

48